Podczas napaści jedyne, o czym powinniśmy myśleć to sposób utorowania sobie drogi ucieczki. Nie przejmujmy inicjatywy, nie czekajmy na kolejny krok napastnika – jeśli to możliwe po prostu uciekajmy. Jeśli to możliwe i mamy świadomość, że przyniesie skutek, wzywamy pomocy. W tym celu krzyczymy „pożar”, lub „pali się”. Trzeba niestety przyznać, że na hasła „pomocy”, „ratunku biją” prawie nikt nie zareaguje. Ludzie po prostu starają się unikać niebezpieczeństwa i od niego uciekają. Tak czy inaczej, jeśli ktoś nam nie pomoże istnieje jeszcze szansa, że powiadomi Policję, Straż Miejską czy inne służby.

Sprawdź też: Kiedy najlepiej ćwiczyć, rano czy wieczorem?

Kolejną kwestią, o której należy bezwzględnie pamiętać to sposoby i granice użycia samoobrony. Przede wszystkim nie należy przekraczać granic obrony koniecznej, gdyż w niektórych przypadkach możemy mieć problemy. Obrona osobista powinna być współmierna do zagrożenia. Nie możemy na przykład zaatakować napastnika kijem baseballowym, jeśli on zaatakuje nas gołymi rękoma. Mowa tu o ekscesie intensywnym. Jest to w prawdzie okoliczność łagodząca podczas ewentualnej rozprawy sądowej. Warto jednak spojrzeć prawdzie w oczy. Nasz system prawny pod tym względem jest dość niedopracowany i nie zawsze stoi w 100% po stronie ofiary.

Zobacz również: Jak zgubić zbędne kilogramy i wbić się w zeszłoroczne jeansy?

Oczywiście podczas napadu jesteśmy skupieni jedynie na tym, aby cało wyjść z opresji. Jeśli to jednak możliwe, postarajmy się zapamiętać jak najwięcej szczegółów z wyglądu napastnika lub napastników. Liczy się przede wszystkim wygląd twarzy, kolor włosów, oczu, znaki szczególne, tatuaże etc. Na tym powinniśmy się skupić. Nie zawsze zapamiętanie ubioru cokolwiek pomoże w przyszłym dochodzeniu policyjnym, gdyż spodnie, kurtkę, czapkę można szybko zmienić. Tak czy inaczej, skupmy się na ucieczce i zachowaniu zdrowia, a potem zastanawiajmy się nad tym, jak wyglądali sprawcy napadu.