Jako początkujący w jodze:

1. Zaczynamy od przeglądu stanu swego zdrowia, na wszelki wypadek dobrze jest zrobić zdjęcie rentgenowskie całego kręgosłupa wraz z miednicą, najlepiej w pozycji stojącej. Jeśli okaże się, że mamy skoliozę należy ćwiczyć tylko i wyłącznie korekcyjnie. Tak samo w przypadku dyskopatii. Jeżeli mamy nadciśnienie, nadciśnienie w gałce ocznej, odklejanie siatkówki, ropne zapalenie ucha, uszkodzoną szyję nie ćwiczymy wtedy pozycji odwróconych (np. stanie na głowie, świeca).

2. Nie zaczynamy ćwiczyć używając filmów, internetu, kaset czy książek. Szukamy doświadczonego nauczyciela najlepiej z około 10-letnim stażem w nauczaniu, znającego się na ortopedii i korekcie wad postawy. Jeśli mamy do wyboru niedoświadczonych nauczycieli lepiej zrezygnować z ćwiczeń.

3. Jeśli mamy jakieś wady i pytamy lekarza, czy możemy ćwiczyć jogę, to jego odpowiedź nie jest miarodajna. Na ogół lekarze (również ortopedzi) nie mają pojęcia czym jest joga. Przeważnie można ćwiczyć, lecz tylko gdy świadomie uwzględnimy przypadłość czy wadę i będziemy korygować ją w asanach.

4. Należy ćwiczyć delikatnie, ale za to regularnie. Nigdy nie ćwiczymy dla szybkiego osiągnięcia dużego zakresu w asanach. Joga to nie jest sport, lecz psychosomatyczna praktyka prozdrowotna.

Zobacz także: Efekty medytacji

5. Nie sprężynujemy w ćwiczeniach, oddychamy przez nos i nie zatrzymujemy oddechu, ćwiczymy z pustym żołądkiem, opróżnionym pęcherzem i jelitami, na boso. Najlepiej wcześnie rano lub późnym wieczorem.