Niektóre asany należy wykluczyć, aby nie zrujnowały kręgosłupa. Bardzo dobrą książką do zapoznania się z tematem jest "Korekcja Wad Postawy Człowieka" dr Jacka Wilczyńskiego. Mówiąc ogólnie: nie wolno ćwiczyć żadnych wygięć do tyłu gdyż to wzmaga rotację kręgów i pogłębia skoliozę.

Skręty i skłony w bok ćwiczymy asymetrycznie tzn. jeśli skolioza jednołukowa piersiowa jest np. wypukła w prawo to skłony boczne wykonujemy tylko w prawo, a skręty – tylko w lewo. Przy lędźwiowej wypukłej w prawo: skłony w prawo a skręty w obie strony, gdyż odcinek lędźwiowy kręgosłupa praktycznie się nie skręca. Analogicznie jest przy wypukłych w lewo. Przy skoliozie dwułukowej (lub czasem nawet trójłukowej) sprawa trochę się komplikuje, ale zasady są te same dla każdego łuku oddzielnie i należy tylko w miarę je pogodzić.

Również, co bardzo ważne, mięśnie grzbietu ćwiczymy ASYMETRYCZNIE, tzn. wzmacniamy tylko mięśnie leżące na łuku skoliozy.

Jeśli więc jest to np. skolioza jednołukowa piersiowa wypukła w prawo, to leżąc na brzuchu na grubo złożonym kocu (po to aby podnosząc kończyny być równoległym do podłogi, bez koca nasze plecy byłyby wklęsłe, co jest szczególnie szkodliwe przy skoliozie), podnosimy obie nogi i tylko prawą rękę.

Jeśli to będzie skolioza lędźwiowa np. lewo-wypukła to podnosimy obie ręce i tylko nogę lewą. Jeśli np. dwułukowa typu: piersiowa w lewo wypukła a lędźwiowa w prawo wypukła, to podnosimy tylko lewą rękę i nogę prawą. Zasada jest więc taka: podnosimy nad podłogę tylko te kończyny po stronie których jest wypukłość łuku.